jimjimiz

Foto's GVAC Halve Marathon Veldhoven 15 maart 2009-Foto's GVAC-trimloop in de sneeuw 11 januari 2009

Tijd voor wat meer kilometers

Met de Mescherbergloop in het vooruitzicht wil ik het  kilometeraantal vandaag uitbreiden naar 15. Bij 2 grote en 1 kleine ronde op de trimloop bij GVAC zou ik dan zelfs op 16,6km uitkomen.
Ik ben lekker vroeg bij GVAC maar loopmaatje Dorie laat het helaas afweten en dus zal ik het alleen moeten klaren. Het zal wel eenzaam worden want het is vandaag helemaal niet druk.

De eerste 2 kilometer loop ik nog wel met Judith samen maar daarna ga ik alleen verder. Eigenlijk al te hard (max. 10/u is eigenlijk de bedoeling) en vooral tegen de harde wind in is het flink doorstappen.
In de bossen is het inmiddels al erg rustig. Wat wil je met zo weinig deelnemers. Als ik na de doorkomst ( in, nog net niet onder de 37min.) aan de 2e ronde begin is het parkoers al helemaal verlaten. Tempo lijkt automatisch te zakken, of misschien door de harde tegenwind.
Op de terugweg in het bos begint de vermoeidheid toe te slaan. De verzuurde bovenbenen door de training van gisteren beginnen effect te hebben. Maar vooral de "eenzaamheid" tijdens deze trimloop breken het moreel. Met nog een dikke kilometer te gaan in de 2e ronde staat mijn belsuit al vast. Er komt geen klein rondje achteraan.
Dus nog eventjes de laatste energie in de eindkilometer steken en dan stopt de tijdklok op 1u14:03. Dat betekent op één seconde na dezelfde rondetijd als de 1e ronde. De beslissing om te stoppen is wel juist geweest want ik ben toch vermoeider dan ik had verwacht.

Het valt me een beetje tegen. Waarschijnlijk te wijten aan een combinatie van verzuurde bovenbenen van de training van gisteren en mijn verkoudheidgevoel en, wie weet, misschien heeft de Mexicaanse griepprik ook wel invloed gehad.
In ieder geval ligt de gemiddelde snelheid wel weer boven de 10km./u

Een verrassing van Rinie

Het is weer lekker druk vandaag. Alleen Carla, Germaine en Hans ontbreken en dat betekent dat Rinie weer de training leidt. En hij doet zelf stevig mee. Gaat er af en toe zelfs in stevig tempo vandoor. Natuurlijk weer de nodige statische oefeningen. Bij de loopstukken waar we op eigen tempo mogen trek ik er vandaag stevig aan. Ofwel ik ga er weer eens ouderwets op vol vermogen tegenaan. Zolang de afstand niet te groot is kan de ademhaling het nog wel aan.

En aan het einde van de training heeft Rinie een verrassing. Hij heeft van ons "dagje uit" een korte video-impressie gemaakt en dit op DVD gezet. Nou die neem ik dan mooi mee naar huis en zal het volgende week terugbezorgen, incl. kopiëen voor de andere Vrijbuiters.

Nou, ik heb de DVD inmiddels gezien en het is weer een hele leuke aanvulling voor de doos met herinneringen.

Het hoge tempo lopen (sprinten) van vandaag was wel weer leuk, maar het kan ook niet anders dan dat ik het nu goed in mijn bovenbenen voel. Zal wat worden, morgen...

Doping vóór de training

Vandaag de Mexicaanse griepprik gehaald, bij onze nieuwe huisarts in het nieuwe medische centrum. Zo nieuw dat het nog niet klaar is. Zeg maar dat de steigers er niet meer staan en er al wat meubels zijn in gehuisd. Voordeel is wel dat het nu nog maar een dikke kilometer van mijn voordeur af is. En zo ga ik dus ook wandelend op mijn spuit af. En maar goed ook, want fietspaden en stoepen staan dicht geparkeerd met auto's en zoals verwacht staat er ook een behoorlijke rij wachtenden voor de voordeur. Het is net de rij voor de Python, alleen is de gemiddelde leeftijd 60 jaar hoger. Maar het gaat allemaal razendsnel. Armen ontsmetten zoals vroeger is er niet meer bij. Je blijft gewoon in de rij doorlopen, mouw omhoog, prik, je hoeft niet eens te stoppen.

En dan ga ik vanavond naar de baantraining voor groep 3. Dat is de groep die José graag traint en vandaag staat ze daar ook voor ingedeeld. Laat ze er nu net vandaag niet zijn. En dus neemt Rein het van haar over.
Programma is 5x800m. met resp. 10-11-12-11-10km/u en proberen deze tempo's aan te houden en niet er vandoor te gaan. Natuurlijk gebeurt dat toch, maar Dorie en ik hebben al besloten te proberen om het vastgestelde tempo aan te houden. Dat lukt aardig, dacht ik.
Maar het blijkt achteraf dat de tijden die we moeten lopen niet overeenkomen met de snelheden. En als je dan iets te hard loopt dan klopt het al helemaal niet meer. Enfin dat staat in het schemaatje onderin.
Ik merk wel dat de stijfheid van de dinsdagavondtraining nog niet uit mijn bovenbenen is.

Resultaten van de training

Een dagje vrijetijdsbesteding

Dat ik gisteren stevig getraind heb kon ik vanaf vannacht al ervaren. Kramp in mijn kuiten, mijn voeten, mijn rug en van vooral dat laatste mag ik vandaag de hele dag van nagenieten.

Gelukkig heb ik er op het werk geen last van want daar ben ik vandaag niet te zien geweest. Nee, vandaag een dagje stadten met vrouwlief en de 2 dochters. Eigenlijk gebeurt dat nooit, of dan wel heel zeldzaam en dus is het een leuk uitje geworden. Volgende keer moet Danny ook maar een dagje vrij nemen.

En vanavond naar broer Thony, voor zijn 48e verjaardag (van gisteren). Hij ontvangt ons met een gezellig gedekte tafel. Ja, er is voor ons gekookt. Italiaans, zeg maar. Soepje vooraf, toetje na, fruit na, taart en koffie. Omdat ik de Bob ben, pak ik dat pilsje thuis wel. Ik heb mijn verbrande caloriëen van gisteren weer terug.

Morgen mijn eerste Mexicaanse griepprik. Ben benieuwd naar de bijwerkingen. Schoondochter Anoek is vandaag zoals zovelen geveld door overgeven en doodziek thuisgebleven. Of het toeval is of door de Mexicaanse griepprik van gisteren is nog even afwachten.

Weer een treetje hoger

Ik heb het er nog menig keer over gehad. Over afgelopen zondag, mijn modderrace op slicks. Het zint me niet, die 3,6 km in dik 9,5km/u. Dat betekent dat ik daar een stevige prestatie tegenover moet zetten. Reden genoeg om vandaag de volgende trede in mijn trainingsopbouw te nemen. Vandaag ga ik met de 10km-groep mee.

De leiding is in handen van Hanneke en Theo. Het wordt een rondje langs de Kempenbaan - Maxima Medisch Centrum - veiling - voormalig ASML - langs de UNA-terreinen - Bossebaan - Sterrenlaan - Europalaan - terug naar de baan.

Het valt ook Joep (8km-groep) op, de 2 warming-up rondjes gaan al in een straf tempo. Dat belooft wat. En wanneer wij, de 10km-groep, op pad gaan zit het tempo er al meteen goed in. Als Gonnie me vraagt hoe hard ik denk dat we gaan, schat ik het al op ruim 10 per uur. Dat dacht zij ook wel. Na een kilometer of 3 voltrekt zich al de natuurlijke scheiding, alhoewel het slechts 2 afvallers zijn. In het peloton hou ik goed stand. De ademhaling is wel snel maar ik krijg nog steeds genoeg lucht binnen, oftewel, het gaat goed en dat terwijl het tempo voor een training voor mij best pittig is. Het is dat we bij verkeerslichten moeten wachten en pas verder gaan als de groep weer bij elkaar is dat we nogal wat tijd "verliezen" maar anders had deze "wedstrijd" zeker 2 minuten korter geduurd. Het is ook maar goed dat Hanneke af en toe aan de noodrem trekt anders was iedereen achter de koploper aangegaan, zich niets aantrekkend van rode verkeerslichten.

Nu zijn we na 1u01:08 terug op de baan. De nauwkeurigheid van de GPS-sen varieërt tussen de 10,3 en 10,45km. Laten we het maar op 10,4km. houden. Dit kom dan neer op gemiddeld 10,2km/u. Maar dit is incl. de stops anders zou het, denk ik, op ca, 10,6km/u uitkomen. Dit is momenteel mijn wedstrijdtempo, dus een stevig training. (en eigenlijk had ik het gevoel dat we nog harder gingen en dat valt me helaas tegen.)

Campuscross op slicks

Ik heb er een nachtje over geslapen en mijn besluit staat vast: Ik ga vandaag de Campuscross doen en niet fotograferen. Waarom niet fotograferen? Omdat ik er eigenlijk niet zo veel zin in heb. Daarbij begint het ook nog te regenen en dan hou ik het met mijn camera voor gezien.

En zo vertrek richting Oeienbosch waar de cross wordt gehouden. Toch een flink eind lopen vanaf de atletiekbaan. Reden genoeg om mijn auto op het fietspad dicht bij het parkoers te parkeren.
Vanwege de regen doe ik mijn regenjack aan, maar de temperatuur is zo zacht dat ik toch maar besluit het jasje te verruilen voor mijn GVAC-shirt. Weliswaar nog een beetje nat uit de was gehaald, maar in de regen zal ik daar weinig verschil in merken. Ook Dorie gaat in T-shirt.

Aan de start van de recreanten is het niet druk. Ik denk dat € 4,50 na-inschrijfgeld ook wel wat aan de hoge kant is, voor een cross.
Maar als we dan zijn weggeschoten lopen we al praktisch achteraan. Die snelle start is bij een klein veld altijd wel te verwachten.
Het parkoers is glibberig en met name de vlakke stukken. De stukken dwars door de bossen zijn heel goed te belopen. Zwaar maar in ieder geval niet glad.
We hebben nog geen kilometer gelopen of ik ben al bijna 2x op mijn bek gegaan. En dan word je toch wat voorzichtiger. Nog voordat we bij de eerste doorkomst komen hebben we een dame te pakken waar we al langzaam op in liepen. Maar de weg naar de doorkomst/finish is zo glad dat ik amper overeind kan blijven. Diezelfde dame en Dorie komen me weer voorbij en Paul Bekers die mijn glijpartijen heeft gadegeslagen geeft nog even advies over profielen onder mijn schoenen.
Goed, in de bossen sla ik dat gat in no-time weer dicht. Er-op en er-over en ik loop weer voorop. Tot het volgende vlakke stuk. Glibberend en glijend probeer ik me overeind te houden als Dorie weer langzij komt. Ik wil toch minimaal 3 rondjes doen, geef ik aan, maar voor Dorie wordt de tweede, tevens de laatste ronde.
Maar ik moet er uiteindelijk ook aan toegeven. Ik kan op de vlakke stukken nog amper overeind blijven, laat staan hardlopen. Ik stop er ook maar mee. Nee, 1x vallen is voldoende om er weer een tijdje uit te liggen en daar heb ik niet zo veel zin in.

Omdat ik mijn horloge heb vergeten, klokt Dorie de 3.630m. af op 22:26. De tussentijd op de 1.900m stond op 11:40.
Geen bijster goede tijd en met een gemiddelde snelheid van 9,7km/u ook echt niets bijzonders.
Als ik na afloop de zolen van mijn oude schoenen bekijk kan het ook niet anders. Compleet profielloos, zeg maar slicks, maar ja ik had vanwege de modder maar oude schoenen gekozen, echt oude schoenen.
Volgende keer toch maar aan het profiel, want helaas ben ik niet in het bezit van spikes...

Een race-stuurtje en de verjaardag van Damian

Altijd al wilde ik weleens zo'n racestuurtje hebben voor mijn PC. Zo'n "Force Vibration Steering Wheel" zoals dat officieel heet. Nooit wilde ik er dat voor betalen wat er voor wordt gevraagd.
Maar nu Computerland met zijn nieuwsbrief een stuurwieltje voor nog geen 10 Euro aanbiedt, spoed ik me om kwart voor 9 richting Eindhoven, om daar om 5 voor 9 er achter te komen dat die winkel pas om half 10 opent. Eerst dan maar huiswaarts om het om half 10 nogmaals te proberen.
En, ach, eigenlijk wist ik het al van te voren maar de bevesting in de winkel drukt me weer eens hard op de feiten: "Nee, hebben we niet...., Is nog niet binnen.... Wel in al onze andere filialen.... Kun je misschien niet even naar Den Bosch rijden...? Sorry (?)", en "We weten niet of wanneer ze bij ons binnen komen en of ze wel komen...."
De neiging om met 100km/u naar huis is groot, maar ik weet me te beheersen.
In plaats daarvan kijk ik, weer veilig thuisgekomen, op de website van Paradigit waar dat zelfde stuurtje ook in de aanbieding is. En dus heb ik hem nu voor 1 Eurie meer in mijn bezit, hoewel het even wat overredingskracht kostte om duidelijk te maken dat het toch echt geen € 69,95 kostte.
Nu nog uitproberen. Wordt vervolgd...

En dat alles gebeurt nog voordat ik naar de Vrijbuitertraining ga.
Daar is het vandaag niet bepaald druk. Voor de training tel ik 7 deelnemers, met daarnaast nog 2 wandelaars. Bij afwezigheid van Rinie neemt André de trainershoneurs waar. Voor vandaag betekent dat, een lekker rustige training. Dat is ook wel deels te wijten aan de grote modderpoel waarin het bos is omgetoverd.
Na afloop dan nog een traktatie van de de 10e Vrijbuiter, Jan, die vanaf vandaag als 72-jarige door het leven gaat. (En dan zijn er nog 3 leden die ouder zijn !!!)

Aansluitend naar het verjaardagsfeest van kleinzoon Damian die morgen 5 jaar wordt. Gelukkig is het mooi weer. Wel jammer dat het wat hard waait, maar de professionele partytent kan gelukkig heel wat hebben.

Dan is er morgen de Campuscross van GVAC en nog steeds twijfel ik of ik wel mee zal doen of dat ik in plaats daarvan weer eens wat sportfoto's ga schieten.
We hebben nog een nachtje om daar over te slapen.

En tot slot nog een foto van opa met de jongste telg, nr. 5, het broertje van de jarige Damian, nl. Kay, vandaag precies 10 maanden.
Enige gelijkenis met opa ?

O wat een dag....

Je hebt zo van die dagen dat het helemaal niet meezit. Naast de toenemende stress op het werk zijn er ook nog allerlei dingen die gewoon mis gaan. Dit keer bijna alles te maken met onwillige computers en dito sotware, maar ook "vergeten" wachtwoorden, een onterechte aanmaning met deurwaarderdreiging, een tegenvallende (telefoon)rekening....
Eigenlijk heb ik niet meer de moed om nog naar de baantraining te gaan. Gelukkig weet ik me weer tijdig bij elkaar te rapen en wonder boven wonder arriveer ik ook nog ruimschoots op tijd bij GVAC.

Nu moet ik wel zeggen dat mijn "down"-stemming de keuze om niet in groep 3 maar in een lagere groep te trainen heeft doorgedrukt. Hoewel, vandaag is dat een combinatie van groep 1 en 2, vanwege het tekort aan trainers.

Met José aan het roer wordt het programma van vandaag:
2x800m met 400m rustig en daarna 2x600m met 200m rustig.
De 1e 800m lopen Dorie en ik nog in de voetsporen van José, maar daarna gaan we over in ons eigen tempo, maar dan in de 2 buitenste banen, zodat we niet echt uitlopen op de groep (de groep los trekken, zoals José dat noemt). In de 2e 600m starten we zelfs een 10-tal seconden later, weer om vooral niet op de groep uit te lopen.
Omdat we de buitenste banen gebruiken is de afgelegde afstand ook aanzienlijk groter. Zo zijn de 600m in baan 5 toch 50 GPS-meters langer (en ik loop in baan 6).
Volgende week toch maar weer groep 3 proberen.
Toch moet ik toegeven dat ik na afloop vermoeider ben dan verwacht. Waarschijnlijk toch ook door het gebruik van die buitenste banen...

Kort en krachtig

Afgelopen nacht moeten werken.

3 Uurtjes na(cht)rust en daarna gewekt door de biologische wekker.

Toch maar gewerkt, boodschappen gedaan.

Moe, niet naar training, vroeg naar bed......

Valkenloop Valkenswaard

Een vreemde gewaarwording.
Vandaag vertrek ik naar Valkenswaard voor een trimloop over 12km. Eigenlijk een afstand van niks, gezien mijn staat van dienst. Maar niets is minder waar. Na de achteruitgang van het afgelopen jaar is het net alsof ik voor het eerst een "lange" afstand ga doen. Niet dat er zenuwen zijn, integendeel. Ik weet al wel dat ik weer harder dan 10km/u kan. Waar ik nu sta zal na de finish blijken. Wat ik ook weet is dat ik voor de start een behoorlijk stuk moet inlopen en na de start heel rustig moet beginnen. Ik noem het maar mijn "hijgperiode". Als ik die eenmaal gehad heb dan loopt het pas "gesmeerd". Zeg maar een soort 2e adem.
En daarom ben ik om kwart over 9 al in Valkenswaard, terwijl de start van de 12km pas om kwart over 11 is. Dus tijd genoeg om lekker te ontspannen, nog een bammetje eten, drinken, babbelen...

Onze bus brengt ons om kwart voor 11 naar onze startplaats bij de Achelse Kluis. Alhoewel, op de plaats van bestemming heerst alom onduidelijkheid. Zijn we wel op de juiste plaats? Mensen stappen uit. Stappen weer in, want alleen de 7km.-lopers moeten eruit. Maar er zijn helemaal geen 7km.-lopers dus toch maar iedereen eruit.

Vanaf de bussen lopen we in kolonne richting start. Overigens is er niets wat op een start lijkt. Geen spandoek of bord of streep op de weg.
Een official wijst ons erop dat we onze plastic tas met kleding in een bestelauto kunnen achterlaten en dat de start "die kant op is...", wijzend naar de kant waar we net vandaan kwamen.
Grote hilariteit als vlak voor de start het veld in tweeën is verdeeld. Een deel dat klaar staat om die richting op te starten zoals die bewuste man had aangegeven, en het andere deel dat precies de andere kant op, klaar voor de start staat.
Dorie en ik kiezen voor alle zekerheid maar de lege plek tussen de 2 velden, en als dan "die man" weer voorbij komt rennen en roept dat we toch niet die kant op moeten starten zoals eerder was aangegeven, valt het startschot al.

Wij starten lekker rustig, maar al degenen die dachten helemaal vooraan te staan, staan nu dus helemaal achteraan. En dat is ook wel te merken. We worden aan alle kanten ingehaald en de eerste paar honderd meter over het smalle klinkerpad lopen ietwat chaotisch.

Eenmaal op de verharde weg lopen we op de route van de halve marathon, vlak bij het 10km.-punt. Voor ons dus het 900m. punt.
Afgezien van dit punt heb ik de volgende km-aanduidingen wel gebruikt om onze snelheid te monitoren.

En het gaat niet slecht, ruim boven de 10km/u. Na 7 km. krijgt Dorie het wat moeilijker en op km.-punt 18, met nog 3,1km. te gaan ga ik alleen verder. Ik trek lekker door, haal nog heel wat lopers in en op 1u07:20 (10,7km/u) zelfgeklokte tijd passeer ik de finish. Dorie komt bijna 2 min. later op 1u09:18 (10,4km/u) binnen
Johan, net onder de anderhalf uur op de halve marathon, wordt nog 2e bij de Masters 55. Zijn inschrijfgeld heeft hij daarmee weer terugverdiend.

Na nog wat koffie en thee gaan we weer naar huis.
Wat hebben we vandaag mogen genieten van een juiste weersvoorspelling, met veel zon en weinig wind.
En onderweg weer eens ouderwets door Maurice voorbijgelopen.

Pepernoten met chocola

Dorie spaart haar krachten voor morgen en is er daarom niet.
Daarentegen zijn de Vrijbuiters vandaag bijna geheel voltallig aanwezig.
Typisch dat er toch weer 3 dames niet zijn want ook Doris en Carla ontbreken.

De voorspelde regen heeft vannacht het bos volledig doorweekt. Het bos is echt nat. Grote plassen en sompige stukken, je kunt er niet meer omheen. Gelukkig klopt de voorspelling van de ochtend niet en is het droog met zelfs nu en dan een lekker zonnetje.

Nu dacht ik dat ik de donderdag training rustig aan had gedaan, maar zo voelen mijn benen helemaal niet.  Ze voelen zwaar en stijf. Desondanks spaar ik me niet echt in deze training maar ben wel blij als we weer achter de koffie/thee staan, en dit keer ook pepernoten met chocola!

Voor morgen is droog weer en weinig wind voorspeld, wel koud in de ochtend. Nu maar hopen dat die voorspelling uitkomt. In een regenloop heb ik niet zo'n trek.

Waterkou

Ik zie er vandaag erg tegen op.
Vanmorgen nog, ervaar ik weer hoe waterkou aanvoelt. Bah, bah, met een harde koude wind, stevige regenbuien en een temperatuur die al onder de 10ºC ligt, is het dan echt herfst. Afgelopen dinsdag vond ik het al erg.
Voor alle zekerheid 2 T-shirts aan gedaan, plus mijn windjack.

Ik haal Dorie over om ook in groep 3 mee te doen omdat het vorige week ook in 9-9,5 per uur ging. Echter dat blijkt vandaag niet het geval. 10,5-11,5 wordt het, over 800 en 600meters in 3 sessies. En dus lopen we slechts 20meter in groep 3 mee om maar meteen over te stappen naar groep 2. Hetzelfde programma, maar dan in 9,5-10,5km/u en geen loopscholing.
Met de spierpijn van dinsdag nog in mijn hamstrings en a.s. zondag de 12 in Valkenswaard, geen verkeerde keus.

Het schema voor de 800-tjes is 5:20, die van de 600's in 3:47
Nou, dat gaat toch wel met gemak. In ieder geval voldoende mogelijkheden om tijdens de training volop te buurten.

Zondag kunnen we met een goed gevoel aan de start verschijnen.

Resultaten van deze training:

De regen en de watjes

Iedereen die me kent weet wat een grote hekel ik heb om in de regen te lopen. En vanavond valt het er al vroeg met bakken uit.
En toch...., en toch,.... ik ben gegaan.
Het is ook wel een stuk rustiger dan anders bij GVAC.
Die er vanavond niet zijn, dàt zijn dus de watjes.

Ik zou er vandaag gerust een rustige 10km aan mogen wagen, maar bij de vorige training zat ik nog aan de 6 dus daarom stap ik maar met één groep tegelijk omhoog en wordt het 8km. De groep van Frank en Joep.
Het tempo zal zo rond de 9-9½km/u liggen is mij verteld, en dat is dus geen probleem.

De 2 inloop-baanrondjes en de rek-en strekoefeningen gaan in de stromende regen. Pas als we al wat op weg zijn wordt het wat minder.
Vanaf de baan gaan we gezamenlijk richting kinderboerderij. Daar splitsen we in een groep die wat sneller gaat, natuurlijk, met Joep, en de 2e groep met Frank die het een paar tandjes minder doet.
Ik twijfel eerst nog. Ik ken Joep en ik weet wat "iets sneller" bij hem betekent. Maar op het moment van de waarheid, sluit ik me toch maar bij zijn groep aan.
En ik heb het niet verkeerd ingeschat. Het tempo ligt meteen een stuk hoger. In ieder geval al boven de 10km/u en stijgende. Langs de Heerbaan, langs het CityCentrum, Bossebaan, Sterrenlaan en via Europlaan terug ligt het tempo volgens mij al op 11 per uur. Ik kan het wel aan, ademhalingstechnisch dan, maar het hangt erom. Het is ook lastig lopen. De fietspaden zijn bezaaid met bladeren, drijfnat en vol plassen en ook verraderlijk omdat je vaak niet weet wat zich onder dat bladerdek bevindt. Op de laatste kilometer moet ik een beetje lossen maar weet uiteindelijk toch met de groep te finishen.

De ene GPS-er geeft 8,64km aan, de andere 8,8km. Laat ik het daarom maar op 8,7km. houden, iets wat ze in de groep van Frank ook al hadden geconstateerd. (die is overigens zo'n 4 min. later binnengekomen)
Ik klok 49:11 wat neerkomt op 10,6km/u gemiddeld (maar dat is wel incl. de 2 langzamere kilometers van de baan naar de kinderboerderij)
Voor mijn gevoel is er behoorlijk aan getrokken. Joep denkt zelfs dat we in de laatste kilometer al aan de 12 zaten. Dat kan die spierpijn wel rechtvaardigen. Het zal me niet verbazen als ik daar morgen nog de hele dag van kan nagenieten. Als het zondag maar weer is hersteld.

Verjaardag Luuk en Lizzie

Voor Luuk was het al een maand geleden.
Voor Lizzie is het eigenlijk een dikke 2 weken te vroeg.
Ja, ja, het zijn hun verjaardagen die vandaag tegelijk worden gevierd.

Eerst "big smile" Luuk, met zijn 5 jaartjes, het oudste kleinkind...-Lizzie, (bijna) 4 jaar, te druk met het uitpakken...-Holly, niet jarig (16½mnd) maar natuurlijk ook een klein kadootje...-

En over 2 weken gaan we op bezoek bij de andere kleinkindjes als Damian zijn 5e verjaardag viert en kleine Kay mag mee profiteren.

Annaloop Geldrop

26 Jaar lang doe ik kriskras door het land mee aan diverse trimlopen/wedstrijden maar nog nooit had ik van de Annaloop gehoord, in Geldrop, bijna bij mij om de hoek, zou je zeggen. En dan is het vandaag zelfs al de 15e keer.
Maar voor alles moet er eens een eerste keer zijn. Zo ook hier in Geldrop.

Met de goede weersvoorspellingen nog in het achterhoofd vertrek ik in korte tight en korte mouwen naar het Geldropse St.Annaziekenhuis, maar daar heb ik toch maar vlug de korte voor de lange tight omgeruild. Het T-shirt is wel met korte mouwen, want dat is het dry-fit T-shirt wat je daar alvast als één van de herinneringen ontvangt en wat je dan ook tijdens de loop "moet" dragen.

De aangekondigde warming-up is eigenlijk niets anders dan "inlopen" vanaf het St.Annaziekenuis naar het startpunt, ca. 1½ km. verderop. Voor mij pakt dat wel gunstig uit. Zo ben ik al door mijn eerste "hijg-periode heen."

De 3 afstanden starten gelijktijdig. De 5km. splitst al snel af, de 10,5 en15km een paar kilometer verderop.
Ik ga op mijn 10,5km voor 1u03, (10km/u) Mary stelt voor om samen te lopen, maar zij start sneller dan ik dus ik denk niet dat dat gaat lukken. En inderdaad zie ik haar al direct na de start van me weglopen.
Het parkoers gaat grotendeels door de bossen. Vanwege de ruwe bospaden en stukken omgeploegde ondergrond heeft het veel weg van een cross, maar met het mooie weer en de prachtige herfst kleuren is het zeer aangenaam.
Er zijn jammer genoeg geen kilometer aanduidingen maar het zal zo tegen de 4km zijn als ik zover op Mary ben ingelopen dat ik haar voorbij ga. Het tempo zit er goed in. Mijn ademhaling is wel hoog maar ik kan het goed aan.
Zo'n 2km. voor de finish merk ik dat Mary weer vlak achter me loopt en ook dichterbij komt. Aangekomen op het fietspad naast het spoor weet ik dat het van hieruit nog maar ongeveer een kilometer naar de finish is. En dan ga ik weer ouderwets voor "de laatste kilometer".
Finishtijd 55:52, Mary een tiental seconden later.

Na ontvangst van een rugzak met goodies en een pasta-maaltijd-lunch hou ik het hier in Geldrop voor gezien.

Het is me heel goed bevallen vandaag.
Met die 55:52 heb ik een gemiddelde snelheid gelopen van 11,28km/u en dat is voor mij op dit moment erg hard. Er wordt in de kleedkamers wel gefluisterd over de juistheid van de afstand, maar zelfs als die maar 10km. zou zijn dan nog zou ik ver over de geplande 10km/u uitgekomen zijn.
Van de linkerknie heb ik totaal geen last gehad, gelukkig.
En die lange tight.... had ik toch niet nodig gehad.
Nu eens zien hoe het volgende week in Valkenswaard gaat.

De tol van de training

Dat wat ik gisterenavond al merkte komt vandaag al wat nadrukkelijker naar voren.
Mijn linkerknie blijkt toch wat overbelast geraakt tijdens de hinkel-de-kinkel oefeningen in de training van gisteravond. (Nog?) niet ernstig, doet geen pijn, maar trappenlopen..., dan voel ik die knie wel.

En morgen is de 15e Top-Support Annaloop. Hopelijk blijft het tijdens het lopen heel.

Ik vond dat ik er gisteren stevig aan getrokken had. Dat laten mijn spieren dan ook wel weten. De keren dat ik vandaag kramp heb gehad in kuiten, voeten, rug, is niet meer op de vingers van mijn beide handen te tellen (ik heb al mijn vingers nog...). En normaal gesproken is dat, in ieder geval bij mij, de 2e dag nog erger. Dus misschien maar goed dat ik morgen weer aan de bak moet. En dat er ook een gezamenlijke warming-up plaats zal vinden, hoewel ik niet weet wat ik me daar van moet voorstellen.

Trainingsgroep 3½

De verloren training van afgelopen dinsdag heb ik niet ingehaald. Reden te meer om vandaag de baantraining op een hoger niveau te gaan doen. Dat wordt dan groep 3 met Rein als aanvoerder.

Het programma: 600-800-1000-800-600m., tempo 10km/u.
Bij de aankondiging niet genoemd, neemt Lau het roer van Rein over en dat betekent dat we na de warming-up rondjes eerst nog wat "loopscholing" krijgen. Ik gruw daarvan maar het is gelukkig van korte duur. Na de skipping, hielaanslag, hinkelen en weet ik wat nog meer, eindigen we de scholing met 2 "steigerungen". Dan blijkt ook meteen dat dat hinkelen niet bepaald bevorderlijk is voor de conditie van mijn linkerknie. Volgende keer toch maar niet meer doen.

De 1e run van 600m. gaat onder aanvoering van Rein toch al 18sec. te snel. En eigenlijk ga ik bij alle runs te snel, maar dat is toegestaan, zolang je jezelf niet over kop loopt. Het kan niet anders dan dat Joep na de 1000m.-run zich met een groepje afscheidt en op een nog hoger tempo de laatste 2 runs aflegt. Groep 3½, zo gezegd.
Ik hou het nog maar bij de standaard groep en dat gaat al hard genoeg.

Lekker getraind, er lekker aan getrokken. Blij dat ik een groepje hoger heb gekozen. Hoewel... Ad van V. wel laat weten dat dit een "rustweek" is.

Mary maakt mij attent op de Annaloop. Na googlen kom ik op de Top-Support-Annaloop in Geldrop, a.s. zaterdag. Nu was die dag gepland voor de Zoom-Experience in de Jaarbeurs in Utrecht, maar die sla ik toch maar over. De kans dat ik daar "dingen" zie die ik opeens "nodig " heb is groot. Dan wordt dit een mooie kans om die dinsdagavond wegtraining in te halen.
De inschrijvings email is al het internet op. 10,5km. Dat zal dan in 1u03 moeten

Spuiten...

Helaas vanavond moeten werken en daarom afwezig bij de wegtraining.
Dat wordt dus inhalen.

Wel vandaag de griepprik gehaald.
Misschien het enige voordeel van de aandoening aan mijn luchtwegen is dat dat dan voor je geregeld wordt. En net als vorig jaar sta ik ook nu weer in de rij tussen de ouden van dagen. Alleen was het vorig jaar nog een blonde schone die de naald in mijn bovenarm jaste. Maar ach, onze nieuwe huisarts is ook best aardig.
Over een week of 3 is het de beurt aan de Mexicaanse variant met een maand later de herhaling. Dan moet ik toch echt grieploos de winter door komen, toch? Ben benieuwd...

2 rondjes GVAC i.p.v. Thomasdag in Simpelveld

Lizzie is ziek en kan helaas niet mee naar de Thomasdag in Simpelveld. (Foto's staan hier)
En omdat zij een kinderkaartje had kan opa jammer genoeg niet in haar plaats gaan.
Daarom wordt het vandaag gewoon de 2-wekelijkse trimloop van de vereniging.

Dorie is er ook, samen met haar schoonzus maar die loopt alleen de 1e ronde mee. "Niet hard, 39 minuten", weert ze zich al, terwijl ik zelf eigenlijk een 40-40:30 in gedachten had.

Enfin, na toch wel eerst rustig een baanrondje te hebben gedaan, sluit ik na de start keurig achter de 2 dames aan.
De kilometers gaan net onder en net boven de 6min./km. en ik zeg niet dat ik ze met gemak kan volgen. In tegendeel zelfs. Een paar weken geleden zat ik hier nog op 6:23 per km.

In de 2e ronde "mogen" we harder. Ja, ja... We lopen weliswaar ons "eigen" tempo maar dat scheelt toch weinig met dat van de 1e ronde. Naar later blijkt zal dat ca. 4sec per km. sneller zijn.
De laatste 350mtr. "sprint" ik nog wel even weg bij Dorie en dat scheelt dan uiteindelijk 7 sec.
Deze 12,7km gaan in 1u16:16 (9,99km/u). Strikt genomen net niet de 10km/u gehaald, maar ik heb dan ook wel de exact gemeten afstand gehanteerd.

Na 2 weken weer terug op 10km/u op de 12,7km. schept goede hoop, want op het programma staat op 28-11 de 12½km in Ell. En het zit er dik in dat ik in Valkenswaard (8-11) ook bij de 12km achter de startstreep sta.
Helaas gaat dat dan ten  koste van de oudste cross van Nederland, de ENCI-bergloop in Maastricht. Misschien iets voor als ik volgend jaar weer helemaal terug ben met mijn conditie.

Spoor-o-fiel

Vandaag op bezoek geweest bij Modelspoorclub Oostbrabant Geldrop.
Het is open dag bij het Weverijmuseum en dat doen ze samen met de modelspoorclub.

3 Spoorbaantjes staan opgesteld, 1x O en 2x HO, voor de kenners.
Één van de diorama's is het oude station Deurne wat is nagebouwd.
Eigenlijk is de modelbouw zelf het leukste om te zien. Treintjes rijden alleen maar af en aan.

Zo zag het station er bijna 35 jaar geleden uit

Dames in de minderheid...

... daar draait het zo'n beetje om deze Vrijbuitertraining.
Om precies te zijn, "slechts" 2 dames die zich aan de training laten onderwerpen tegenover 8 heren.
Bij de wandelaars is het met 2 om 2 mooi in evenwicht.

We houden het helaas niet droog. Het blijft ook niet de hele tijd zachtjes regenen. Gelukkig valt het met de temperatuur wel mee.
Ik hoef in ieder geval niet meer achteraan te bungelen. Nee, af en toe lukt het al wel om bij versnellinkjes net achter de "kop" te blijven.

De regentraining sluiten we af met appelflappen van Hans die nu ook langzaamaan richting Abrahamgerechtigde leeftijd kruipt.

Morgen 12,7 bij GVAC? Moet kunnen met dat extra uurtje nachtrust.

Nieuwe schoenen van Herman

Je kon er vandaag echt niet om heen.

Herman heeft nieuwe schoenen!

Oogverblindend!!

In de kleedkamer, kantine, op de baan, iedereen heeft het er over.
En hoewel hij in een lagere groep traint, loopt hij wel sneller dan wij.
Dat moet aan die schoenen liggen.

Dorie is er ook en zo trainen we weer eens een keer samen.
Vandaag is minutenloop. 2-2-3-4-4-4-3-2-2 minuten lopen in tempo van 9km/u en tussendoor 1 minuut rust. Gelukkig mogen we ons eigen tempo doe, zolang we maar niet als gekken er vandoor gaan. Het worden dus tempo's van tussen de 10 en 11km/u en één keer zelfs ruim boven de 11.
Het gaat dus goed.
Nog even zo doorgaan en dan zal het wel overstappen worden naar een hogere groep.

En vanavond nog vlug inschrijven voor de 12,5km in Swartbroek / Ell.

Update: ingeschreven.

Weer eens op de weg...

... op de training, dan, van de vereniging.
Het staat al vast dat ik niet meer doe dan 6km en dan val ik automatisch weer in de groep van José. Een stuk grotere groep dan vorig week donderdag, overigens.
Na de warming-up op de baan is het via de Kempenbaan richting Maxìma Medisch Centrum, links af en  daarna weer linksaf de Dorpsstraat in, weer terug naar de baan.
"Precies 6km." weet iemand al te vertellen. Hij kan het weten gezien de Tomtom aan zijn pols.

Tempo is lekker laag, lager dan het warming-up tempo. Er mag af en toe wat versneld worden, maar pas op de Dorpstraat ga ik achter Joep aan. Ik moet er hard aan trekken om hem bij te blijven. En hij is notabene vandaag ook voor het eerst sinds een half jaar!
Hoewel "hard" denk ik niet dat we de 12km/u gepasseerd zijn, maar zo zij het.
Verder naar de baan gaat ieder in eigen tempo en als ik eenmaal daar aangekomen Rik en Trees als laatsten oppik zijn we 3 kwartier onderweg geweest. Tomtom zegt 6,5km, maar dat is inclusief het omkeren en achteraan sluiten. Dan houden we de netto afstand toch maar op 6km.

Overigens ging de 6,5 van mij in 43:17 en dat is 9km/u. Dus precies mijn tempo van dit moment.
Niet moe, geen spierpijn maar wel kramp onder mijn voet.

Wandelen met de Vrijbuiters

Sinds augustus bestaan we 29 jaar (!). Volgend jaar zullen we het 6e lustrum wel weer uitbundig vieren. Neemt niet weg dat we tussendoor de kas ook eens laten rinkelen.
En daarom organiseren Carla, Monique en Germaine voor vandaag een wandeling i.p.v. de zaterdagse bostraining.

Startend vanaf Domein De Bever in Achel voeren ze ons naar de Achelse kluis. Daar worden we verrast met een kop koffie of thee en een stuk gebak, precies zoals in de uitnodiging ook was aangekondigd.
Helaas kunnen we, eenmaal weer terug bij De Bever, daar geen hapje eten. Een bruiloft zou de oorzaak zijn, maar daarvan is in de verste verten (nog) niets te bekennen. Daarom verkassen we maar naar Herberg de Taamvenhoeve in Valkenswaard waar we wel welkom zijn.

We missen toch wel het soepje vooraf, maar ach, ik heb in ieder geval mijn buik goed rond gegeten. En altijd weer gezellig dat onderling gezwets. Goed te merken aan het kakelvolume wat langzaamaan behoorlijk aanzwelt.

Als ook de extra ronde is verorberd nemen we afscheid van het organiserend comité en om kwart voor vier zit ik dan weer lekker thuis op de bank. De broekriem kan weer los, gelukkig...

Ook dat nog ...

Eigenlijk wilde ik dit blog "Filmster" noemen omdat de hoofdrolspeelster van vandaag, door de camera beelden na de halve marathon van Eindhoven afgelopen zondag, door iedereen op de baan "herkend" werd. De huidige titel is dan ook op verzoek van filmster José nadat ik haar had verteld vandaag ook maar weer eens wat te gaan schrijven.

En eigenlijk had ik al langer zitten denken welke titel ik zou moeten verzinnen na een afwezigheid van een half jaar. Dat deze weblog nog niet was opgeheven verbaasde me zelfs enigszins.

Maar ja, na een periode waarbij ik door gebrek aan lucht er maar niet in slaagde om op eigen kracht een come-back te maken, met als dieptepunt de aanloop naar de halve marathon van Eindhoven, heb ik me vandaag toch maar weer op de baan van GVAC gemeld.
Tja, met het prestatieniveau inmiddels terug geschroefd naar een wedstrijdtempo van 9,5km/u en een verwachte eindtijd van tegen de 2u20 (!) had ik mijn come-back in Eindhoven willen vieren, maar ook nu mocht het helaas niet zo zijn.

Uit dat diepe dal gekropen sluit ik me, net als vroeger weer aan bij de groep van José. In dit geval groep 2, tempo 9km/u. Mwah, mooi toch voor een eerste keer.
Programma: Uit en Thuis.(?) Heen en weer rennen op de baan, oftewel een halve baan hardlopen, halve baan terug dribbelen 15 minuten lang en dat 2x. Hoe saai kun je het maken. Ach we hebben het allemaal overleefd, onderling was het gezellig en we zijn toch goed bezig geweest.

In ieder geval voelde de training erg rustig aan. Dat ik het na afloop dan toch in mijn spieren voel geeft maar even de gesteldheid van mijn spierconditie aan. Voorlopig nog maar niet naar een hogere groep.

(O ja, even nog niet zeuren over de wel erg gedateerde layout van mijn Web-log, dat komt wel weer....)